قرص لیسکانتین

قرص لیسکانتین

قرص لیسکانتین (Liskantin) یک داروی ضدتشنج و کنترل لرزش عصبی است. این دارو با تاثیر بر سیستم عصبی مرکزی، فعالیت غیرطبیعی نورون‌ها را کاهش داده و از بروز تشنج‌ها یا لرزش‌های غیرارادی جلوگیری می‌کند. لیسکانتین در درمان صرع، تشنج‌های کانونی و عمومی و همچنین لرزش اساسی کاربرد دارد و مصرف آن باید تحت نظر پزشک متخصص باشد. در این مقاله به موارد مصرف، مکانیسم اثر، دوز و زمان مصرف، عوارض، هشدارها و تداخلات دارویی این دارو به طور کامل پرداخته‌ایم.

شناسه دارویی توضیحات

قرص لیسکانتین برای چیست؟

لیسکانتین (Liskantin) که حاوی ماده پیریمیدون (Primidone) است، یک داروی تخصصی در گروه ضدتشنج‌ها محسوب می‌شود و برای کنترل تشنج‌های عصبی و برخی اختلالات حرکتی تجویز می‌شود. این دارو با اثر مستقیم بر سیستم عصبی مرکزی، فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز را مهار کرده و از بروز حملات ناگهانی جلوگیری می‌کند.

مهم‌ترین موارد مصرف قرص لیسکانتین عبارتند از:

  • درمان صرع و تشنج (تشنج‌های تونیک–کلونیک و تشنج‌های کانونی یا جزئی پیچیده)
  • درمان لرزش اساسی
  • کنترل اختلالات حرکتی عصبی (مصرف محدود)

نحوه مصرف قرص لیسکانتین

نحوه مصرف به نوع بیماری، شدت علائم، سن بیمار و پاسخ بدن به درمان بستگی دارد و دوز دقیق آن فقط باید توسط پزشک متخصص تعیین شود. این دارو به دلیل اثر مستقیم بر سیستم عصبی مرکزی، باید طبق برنامه منظم و بدون قطع ناگهانی مصرف شود.

  • قرص لیسکانتین به‌صورت خوراکی و معمولاً یک تا چند بار در روز مصرف می‌شود و مقدار دقیق آن را پزشک بر اساس شرایط بیمار تعیین می‌کند.
  • توصیه می‌شود دارو در ساعت‌های مشخص و ترجیحاً همراه یا بعد از غذا مصرف شود تا هم اثرگذاری بهتری داشته باشد و هم عوارض گوارشی کاهش یابد.
  • درمان اغلب با دوز کم شروع می‌شود و مقدار دارو به تدریج افزایش می‌یابد تا بدن به آن عادت کند و از بروز عوارض عصبی جلوگیری شود.
  • قطع ناگهانی قرص لیسکانتین مجاز نیست، زیرا می‌تواند باعث تشدید یا بازگشت شدید تشنج‌ها شود.
  • در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف، نباید دوز دارو را دو برابر کرد و لازم است مصرف طبق برنامه منظم ادامه یابد.

قرص لیسکانتین با نسخه پزشک برای کنترل صرع یا تشنج کاربرد دارد.

زمان مصرف قرص لیسکانتین

زمان مصرف لیسکانتین باید به صورت منظم و در ساعت‌های ثابت روزانه باشد تا سطح دارو در خون پایدار بماند و اثر درمانی مطلوب ایجاد شود. این دارو معمولاً همراه یا بعد از غذا مصرف می‌شود تا احتمال بروز عوارض گوارشی کاهش یابد. اگر پزشک مصرف دارو را در چند نوبت تجویز کرده باشد، فاصله زمانی بین نوبت‌ها باید به طور یکنواخت رعایت شود. تغییر زمان مصرف یا قطع دارو بدون نظر پزشک می‌تواند باعث کاهش اثربخشی یا تشدید علائم بیماری شود.

قرص لیسکانتین برای لرزش دست

قرص لیسکانتین برای لرزش دست یکی از گزینه‌های دارویی مناسب در درمان لرزش اساسی (Essential Tremor) با منشأ عصبی محسوب می‌شود. این دارو که حاوی پیریمیدون است، با اثر بر سیستم عصبی مرکزی باعث کاهش فعالیت غیرطبیعی نورون‌ها شده و شدت لرزش دست را کم می‌کند. لیسکانتین معمولاً زمانی تجویز می‌شود که داروهای خط اول مانند پروپرانولول پاسخ کافی نداشته باشند یا برای بیمار قابل تحمل نباشند.

عوارض قرص لیسکانتین

عوارض لیسکانتین (Liskantin) ممکن است در برخی افراد خفیف و گذرا باشد و در بعضی موارد به دلیل تاثیر دارو بر سیستم عصبی مرکزی، نیاز به بررسی پزشکی داشته باشد. شدت و بروز عوارض به دوز مصرفی، مدت درمان و شرایط جسمی بیمار بستگی دارد.

  • خواب‌آلودگی
  • خستگی و احساس گیجی
  • سرگیجه
  • اختلال در تعادل
  • تهوع، استفراغ یا ناراحتی معده
  • کاهش تمرکز و کندی واکنش‌ها

مکانیسم اثر قرص لیسکانتین

مکانیسم اثر به ماده موثره آن یعنی پیریمیدون مربوط است که با تاثیر مستقیم بر سیستم عصبی مرکزی عمل می‌کند. این دارو باعث افزایش آستانه تحریک‌پذیری سلول‌های عصبی در مغز می‌شود و از انتشار پیام‌های الکتریکی غیرطبیعی جلوگیری می‌کند. در نتیجه، فعالیت بیش‌ازحد نورون‌ها کاهش یافته و تشنج‌های عصبی و لرزش‌های غیرارادی کنترل می‌شوند. همچنین متابولیت‌های فعال پیریمیدون نقش مهمی در پایداری اثر ضدتشنج این دارو دارند.

اشکال دارویی لیسکانتین

اشکال دارویی Liskantin شامل انواعی است که برای راحتی مصرف و تنظیم دوز در بیماران مختلف طراحی شده است:

  • قرص خوراکی 250 میلی‌گرم: رایج‌ترین فرم برای بزرگسالان و کودکان بالای ۶ سال است و به صورت خوراکی مصرف می‌شود.

قرص لیسکانتین ۲۵۰

لیسکانتین ۲۵۰ میلی‌گرم (Liskantin 250 mg) رایج‌ترین و پرکاربردترین فرم این دارو است که برای درمان تشنج و لرزش عصبی تجویز می‌شود. هر قرص حاوی ۲۵۰ میلی‌گرم پیریمیدون است و به‌صورت خوراکی مصرف می‌شود.

این دوز معمولاً برای بزرگسالان و کودکان بالای ۶ سال مناسب است و پزشک با توجه به شدت بیماری و پاسخ بدن بیمار، دوز مصرفی روزانه و تعداد نوبت‌ها را تعیین می‌کند. مصرف لیسکانتین ۲۵۰ میلی‌گرم باید به‌صورت منظم و بدون قطع ناگهانی باشد تا از بروز عوارض یا تشنج‌های بازگشتی جلوگیری شود.

قرص لیسکانتین در برخی افراد با عوارض جانبی خفیف تا شدیدی همراه است که نیاز به بررسی پزشک دارد.

موارد هشدار قرص لیسکانتین

مصرف این دارو نیاز به دقت زیادی دارد. رعایت هشدارها و نکات ایمنی برای جلوگیری از عوارض جدی ضروری است.

  • افرادی که به پیریمیدون یا داروهای باربیتورات حساسیت دارند نباید لیسکانتین مصرف کنند، زیرا می‌تواند باعث واکنش‌های شدید آلرژیک مانند کهیر، تورم و مشکلات تنفسی شود.
  • بیماران با سابقه اختلال عملکرد کبد یا کلیه باید دارو را با احتیاط مصرف کنند و تحت نظر پزشک باشند. متابولیت‌های دارو ممکن است عملکرد این اندام‌ها را تحت تاثیر قرار دهد.
  • مصرف لیسکانتین در دوران بارداری و شیردهی معمولاً ممنوع یا با ریسک بالا است و تنها با نظر متخصص مجاز است، زیرا دارو می‌تواند به جنین یا نوزاد آسیب برساند.
  • در بیماران با سابقه افسردگی، اضطراب شدید یا اختلالات روانی، دارو می‌تواند علائم روانی یا عصبی را تشدید کند و نیازمند پیگیری دقیق پزشک است.
  • لیسکانتین ممکن است باعث خواب‌آلودگی، کاهش تمرکز و اختلال در رانندگی یا کار با ماشین‌آلات شود. رعایت احتیاط در انجام فعالیت‌های روزمره الزامی است.
متن انگلیسی:

Sleepiness. Primidone can make you very sleepy, especially when you first start taking it. Do not drive or do other activities that require alertness or coordination until you know how primidone affects you.

ترجمه فارسی:

خواب‌آلودگی. پریمیدون می‌تواند شما را بسیار خواب‌آلود کند، به‌خصوص وقتی که برای اولین بار آن را مصرف می‌کنید. تا زمانی که از تأثیر پریمیدون بر خود مطمئن نشده‌اید، رانندگی نکنید و سایر فعالیت‌هایی را که نیاز به هوشیاری یا هماهنگی دارند انجام ندهید.

به نقل از webmd

موارد منع مصرف قرص لیسکانتین

در برخی شرایط مصرف این قرص می‌تواند خطرناک باشد. رعایت موارد منع مصرف برای جلوگیری از عوارض جدی و حفظ ایمنی بیمار ضروری است.

  • حساسیت به دارو
  • بارداری و شیردهی بدون نسخه پزشک
  • اختلال شدید کبد یا کلیه
  • اختلالات شدید عصبی یا روانی
  • تداخل با داروهای خاص

تداخل دارویی قرص لیسکانتین

لیسکانتین می‌تواند با برخی داروها تداخل داشته باشد و اثر آن‌ها یا اثر خودش را تغییر دهد. رعایت این موارد برای جلوگیری از عوارض جدی بسیار مهم است.

  • داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور مانند بنزودیازپین‌ها و باربیتورات‌ها
  • داروهای ضدصرع دیگر؛ مصرف همزمان با فنوباربیتال، فنی‌توئین یا والپروات
  • داروهای ضدافسردگی و ضد اضطراب مانند مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (SSRIs)
  • الکل و مواد مخدر
  • داروهای کبدی و متابولیزه‌شونده در کبد

قرص لیسکانتین در بارداری

مصرف قرص لیسکانتین (حاوی پیریمیدون) در دوران بارداری ممنوع یا با ریسک بالا است. در واقع، طبق اطلاعات موجود این دارو می‌تواند به جنین آسیب برساند. استفاده از دارو تنها در شرایط ضروری و تحت نظر پزشک متخصص زنان و زایمان یا نورولوژیست مجاز است. اگر مادر باردار به صرع یا لرزش عصبی نیاز به درمان داشته باشد، پزشک دوز و مدت مصرف را با دقت تنظیم می‌کند و ممکن است داروهای جایگزین با خطر کمتر توصیه شود. توقف ناگهانی دارو نیز خطرناک است.

شرایط نگهداری قرص لیسکانتین

باید در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد و در محیط خشک و دور از رطوبت و نور مستقیم آفتاب نگهداری شود. دارو باید دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی قرار گیرد و از یخچال یا فریز کردن آن خودداری شود.

سخن پایانی

این مطلب به بررسی قرص لیسکانتین، از مجله راز سلامت پرداخت. مصرف این دارو باید تحت نظر پزشک و با رعایت دوز، زمان مصرف و نکات ایمنی باشد تا اثرگذاری بهینه و کاهش عوارض حاصل شود. بیماران باید به موارد منع مصرف، هشدارها و تداخلات دارویی توجه کنند و مصرف خودسرانه یا قطع ناگهانی دارو را جدی نگیرند. رعایت دقیق این نکات تضمین‌کننده ایمنی و اثربخشی درمان با لیسکانتین است.

سؤالات متداول قرص لیسکانتین

لیسکانتین باعث افزایش وزن می‌شود؟

ممکن است برخی بیماران به دلیل خواب‌آلودگی یا کاهش فعالیت، کمی افزایش وزن تجربه کنند، اما اثر مستقیم دارو کم است.

لیسکانتین را می‌توان همراه غذا مصرف کرد؟

بله، مصرف همراه غذا یا بعد از غذا می‌تواند تهوع و ناراحتی معده را کاهش دهد.

آیا مصرف لیسکانتین باعث اعتیاد می‌شود؟

خیر، پیریمیدون اعتیادآور نیست، اما قطع ناگهانی دارو می‌تواند باعث بازگشت تشنج‌ها شود.

کودکان هم می‌توانند لیسکانتین مصرف کنند؟

بله، اما دوز باید با دقت توسط پزشک تنظیم شود و معمولاً برای کودکان بالای ۶ سال تجویز می‌شود.

منابع

امتیاز
4.6 / 5 بر اساس 16 رأی
دسترسی سریع
اشتراک‌گذاری
نویسنده

با بیش از ۱۰ سال تجربه در تولید و مدیریت محتوای تخصصی در حوزه‌های سلامت، زیبایی و سبک زندگی، تلاش می‌کنم محتوایی ارائه دهم که هم قابل‌اعتماد و مستند باشد و هم برای مخاطب عمومی ساده، روشن و کاربردی باقی بماند. برای من، محتوا فقط «متن» نیست؛ یک مسئولیت است—به‌خصوص وقتی درباره موضوعاتی صحبت می‌کنیم که مستقیماً با سلامت جسم و روان، تصمیم‌های درمانی، انتخاب‌های تغذیه‌ای یا سبک زندگی افراد در ارتباط است. به همین دلیل، در تولید و بازبینی مطالب این سایت، اصول دقت، شفافیت و پرهیز از اغراق را جدی می‌گیرم.

دیدگاه کاربران
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *