علت مریض شدن مکرر در بزرگسالان چیست؟ از سرماخوردگی های پی در پی تا علائم هشدار

علت مریض شدن مکرر همیشه ضعف سیستم ایمنی نیست؛ تماس با ویروس های مختلف، آلرژی یا ادامه یک بیماری قبلی نیز می توانند چنین الگویی ایجاد کنند. در این راهنما تفاوت علت های رایج با علائم هشدار، آزمایش های احتمالی و اقدامات پیشگیرانه را بررسی می کنیم.

علت مریض شدن مکرر چیست؟

علت مریض شدن مکرر در بزرگسالان همیشه ضعف سیستم ایمنی نیست. گاهی فرد در محیط کار، خانه یا وسایل حمل و نقل بارها در معرض ویروس های تنفسی متفاوت قرار می گیرد؛ گاهی هم علائمی مثل آبریزش بینی، عطسه و سرفه در واقع ناشی از آلرژی یا ادامه یک بیماری قبلی هستند، نه ابتلا به عفونتی تازه. کم خوابی، فشار روانی، برخی بیماری های زمینه ای مانند دیابت و بعضی داروها نیز می توانند در آسیب پذیری فرد یا روند بهبود نقش داشته باشند. برای پیدا کردن علت، فقط تعداد دفعات بیماری کافی نیست؛ باید نوع علائم، مدت هر دوره، فاصله بهبودی، شدت عفونت و پاسخ به درمان بررسی شود. عفونت های شدید، غیرمعمول، طولانی یا تکرارشونده در چند اندام، برخلاف سرماخوردگی های خفیف، به ارزیابی پزشکی نیاز دارند.

پاسخ سریع براساس الگوی علائم:

• چند سرماخوردگی کوتاه با بهبودی کامل: نخست تماس مکرر با ویروس ها و شرایط محیطی را بررسی کنید.
• عطسه، خارش بینی و چشم، بدون دوره مشخص تب دار: آلرژی یا التهاب غیرعفونی بینی مطرح است.
• سرفه یا گرفتگی بینی که اصلا برطرف نشده: احتمال ادامه همان مشکل یا عارضه آن را در نظر بگیرید.
• عفونت های چرکی شدید، بستری یا پاسخ ضعیف به درمان: برای بررسی بیماری زمینه ای یا اختلال ایمنی مراجعه کنید.
• خستگی همراه با احساس همیشگی بیمار بودن: نخست مشخص کنید واقعا عفونت رخ داده یا مشکل دیگری احساس بیماری ایجاد کرده است.

چند بار مریض شدن در سال طبیعی است؟

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا گزارش می کند که بزرگسالان در این کشور به طور میانگین سالانه دو تا سه بار سرما می خورند. این رقم یک میانگین جمعیتی است، نه مرز قطعی سلامت یا بیماری برای یک فرد. کسی که در محیط شلوغ کار می کند یا تماس نزدیک بیشتری با افراد بیمار دارد ممکن است دوره های بیشتری از علائم تنفسی تجربه کند. در مقابل، کمتر سرما خوردن هم به تنهایی به معنای داشتن ایمنی برتر نیست؛ میزان مواجهه با عوامل بیماری زا اهمیت دارد.

در ارزیابی، شدت و الگوی بیماری از یک عدد ثابت مهم تر است. چند دوره آبریزش و گلودرد خفیف که با استراحت و مراقبت معمول بهتر شده اند، با چند دوره ذات الریه یا عفونتی که به درمان معمول پاسخ نمی دهد یکسان نیستند. تعداد روزهای بیماری، تشخیص ثبت شده پزشک و نیاز احتمالی به آنتی بیوتیک یا بستری را هم کنار تعداد دفعات یادداشت کنید.

نکته دیگر این است که سرماخوردگی نام مجموعه ای از عفونت های ویروسی دستگاه تنفس فوقانی است. ویروس های مختلف می توانند علائم شبیه هم ایجاد کنند؛ بنابراین تکرار علائم لزوما به معنی بازگشت همان ویروس یا ناتوانی بدن در ساخت ایمنی نیست. از سوی دیگر، آنفلوانزا و کووید نیز ممکن است با علائم شبیه سرماخوردگی آغاز شوند و در افراد پرخطر نیازمند توجه سریع تر باشند.

سرماخوردگی جدید، علائم باقی مانده یا آلرژی؟

پیش از جستجوی بیماری های نادر، باید معلوم شود چند بار واقعا عفونت تازه شروع شده است. فردی که پس از هر دوره بیماری چند روز احساس بهتری دارد و دوباره با تب یا گلودرد جدید بیمار می شود، الگوی متفاوتی با فردی دارد که سرفه یا گرفتگی بینی او از ابتدا ادامه داشته است. همچنین کسی که هر صبح با عطسه و خارش چشم بیدار می شود، ممکن است اصلا عفونت مکرر نداشته باشد.

این جدول ابزار تشخیص قطعی نیست. تب، ترشحات رنگی یا سرفه به تنهایی عامل بیماری را معلوم نمی کنند. اگر شک دارید که علائم از آنفلوانزا یا کووید هستند، به ویژه در صورت داشتن عوامل خطر، با پزشک درباره آزمایش و درمان زودهنگام مشورت کنید. همچنین به جای نام گذاری خودکار هر دوره به عنوان عفونت سینوس، نشانه ها و نتیجه معاینه را ثبت کنید.

چرا تماس با ویروس ها می تواند بیماری را پشت سر هم تکرار کند؟

حتی در فردی که دفاع ایمنی او به طور طبیعی کار می کند، تماس مداوم با افراد بیمار می تواند فرصت ورود ویروس های تنفسی مختلف را بیشتر کند. اتاق های شلوغ با تهویه نامناسب، جلسات طولانی در فضای بسته، رفت و آمد روزانه و مراقبت از اعضای بیمار خانواده از موقعیت هایی هستند که باید در شرح حال بررسی شوند. افزایش مواجهه با ویروس، با تشخیص نقص ایمنی تفاوت دارد.

ویروس های عامل علائم سرماخوردگی یک نوع واحد نیستند. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها به شمار زیادی ویروس تنفسی اشاره می کند که می توانند چنین علائمی بدهند. پس ممکن است بعد از بهبود از یک عفونت، ویروس دیگری وارد بدن شود. این موضوع به ویژه زمانی قابل توجه است که چند عضو یک خانه به فاصله کوتاه بیمار شده اند یا موج بیماری های تنفسی در محیط کار جریان دارد.

چرا فضاهای بسته اهمیت دارند؟

برخی ویروس های تنفسی می توانند از راه هوایی که تنفس می کنیم منتقل شوند و تجمع افراد در محیط های بسته با جریان هوای ناکافی، احتمال مواجهه را بالا می برد. باز کردن پنجره در صورت مناسب بودن شرایط، بهبود تهویه و انتخاب فضای باز برای بعضی گردهمایی ها از روش های کاهش خطر هستند. هیچ اقدام واحدی همه عفونت ها را از بین نمی برد؛ ترکیب تهویه، بهداشت دست، ماندن در خانه هنگام بیماری و واکسیناسیون مناسب نتیجه منطقی تری دارد.

آلرژی بینی، آسم و مشکلات موضعی چه نقشی دارند؟

رینیت آلرژیک یا التهاب حساسیتی بینی می تواند عطسه، آبریزش یا گرفتگی بینی، خارش بینی، سرفه و اشک ریزش ایجاد کند؛ علائمی که اغلب با سرماخوردگی اشتباه گرفته می شوند. برخلاف بسیاری از عفونت های ویروسی، علائم آلرژی ممکن است پس از تماس با گرده گیاهان، مایت گردوغبار خانه، شوره حیوانات یا کپک آغاز یا تشدید شوند. همزمانی علائم با یک محرک مشخص، سرنخ مهمی است اما تشخیص نهایی را تعیین نمی کند.

اگر بیمار هر بار پس از تمیزکاری خانه یا ورود به یک محیط خاص دچار عطسه و آبریزش می شود، بهتر است زمان و محرک احتمالی را ثبت کند. کنترل محرک ها و درمان مناسب آلرژی می تواند تعداد روزهایی را که فرد احساس سرماخوردگی می کند کاهش دهد، بدون آنکه ادعا کنیم مشکل ایمنی درمان شده است. برای سرفه همراه با خس خس سینه، تنگی نفس یا بدتر شدن علائم شبانه باید احتمال آسم و سایر بیماری های راه هوایی بررسی شود.

گاهی انسداد ساختاری بینی، التهاب مزمن سینوس ها یا بیماری ریوی زمینه ای باعث تداوم علائم می شود. چنین وضعیت هایی ممکن است بیمار را وادار کنند هر چند هفته یک بار درمان سرماخوردگی را تکرار کند، در حالی که مسئله اصلی هیچ گاه برطرف نشده است. متخصص گوش و حلق و بینی یا پزشک بیماری های ریه بر اساس معاینه تصمیم می گیرد چه بررسی هایی ضرورت دارد؛ همه افراد با گرفتگی بینی به تصویربرداری یا آزمایش آلرژی نیاز ندارند.

خواب ناکافی، فشار روانی و تغذیه نامناسب چقدر موثرند؟

خواب، تغذیه متعادل و تحرک منظم از عملکرد طبیعی دفاع بدن پشتیبانی می کنند. این موضوع به معنای آن نیست که هر فرد کم خواب حتما عفونت می گیرد یا با اصلاح خواب دیگر بیمار نمی شود. رابطه میان خواب و عفونت تحت تاثیر عوامل مختلف است و در ارزیابی پزشکی باید همزمان تماس با عوامل بیماری زا و بیماری های زمینه ای نیز بررسی شوند.

کم خوابی و برنامه نامنظم

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها توضیح می دهد که کمبود خواب می تواند مبارزه بدن با عفونت را دشوارتر کند. در عمل، فردی که مرتب شیفت شب دارد، شب ها به اندازه کافی استراحت نمی کند یا هنگام بیماری به کار سنگین ادامه می دهد، بهتر است الگوی خواب و استراحت خود را مرور کند. بهبود خواب یک اقدام حمایتی است و جانشین ارزیابی عفونت های غیرمعمول نمی شود.

استرس طولانی و فرسودگی

استرس مداوم ممکن است با اختلال خواب و تغییر رفتارهای روزمره همراه شود. برای مثال، فرد در دوره فشار کاری ممکن است وعده های غذایی را حذف کند، خواب نامنظم داشته باشد یا فرصت استراحت پیدا نکند. برخی منابع علمی نیز به ارتباط فشار روانی با عملکرد دفاعی بدن اشاره می کنند؛ با این حال نسبت دادن هر تب یا عفونت تکراری صرفا به استرس، بدون بررسی سایر علت ها، درست نیست.

کمبود تغذیه ای در برابر تبلیغ مکمل ها

رژیم غذایی محدود و نامتعادل باید در شرح حال پرسیده شود، اما از روی تعداد سرماخوردگی نمی توان کمبود یک ویتامین خاص را تشخیص داد. مصرف خودسرانه دوزهای بالای مکمل ها، آزمایش های گسترده و خرید محصولات تبلیغ شده برای بالا بردن ایمنی جای ارزیابی علت را نمی گیرد. اگر احتمال کمبود تغذیه ای وجود داشته باشد، پزشک بر اساس رژیم غذایی، علائم، سوابق پزشکی و یافته های معاینه برای بررسی تصمیم می گیرد.

کدام بیماری ها و داروها احتمال عفونت یا بهبودی دشوار را بالا می برند؟

بعضی بیماری های مزمن ممکن است دفاع بدن را تحت تاثیر قرار دهند یا خطر عوارض شدیدتر هنگام عفونت را افزایش دهند. دیابت نمونه مهمی است. طبق توضیح مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، قند خون بالا و دیابت می توانند مبارزه با عوامل عفونی را دشوارتر کنند؛ در برخی افراد، عفونت های دستگاه تنفس، ادراری یا پوست بیشتر دیده می شوند یا بهبود طولانی تر می شود. البته این به معنای آن نیست که هر فرد مبتلا به دیابت لزوما ویروس های سرماخوردگی را بیشتر دریافت می کند.

همچنین بیماری های ریوی و قلبی، مشکلات کلیوی، بعضی بیماری های خونی و وضعیت هایی که با تضعیف دفاع ایمنی همراه هستند می توانند خطر بیماری شدید را تغییر دهند. در فردی که چند بیماری همزمان دارد، صرفا شمارش دفعات سرماخوردگی کافی نیست؛ باید شدت هر دوره، عوارض و عملکرد روزمره را هم در نظر گرفت. کنترل مناسب بیماری زمینه ای می تواند بخش مهمی از کاهش خطر باشد.

داروهای موثر بر سیستم ایمنی

بعضی درمان ها مانند کورتون های سیستمیک، برخی داروهای سرکوب کننده ایمنی و درمان های مشخص سرطان می توانند مقاومت بدن در برابر عفونت را تغییر دهند. نوع دارو، مدت درمان و وضعیت خود بیمار اهمیت دارد. اگر پس از شروع یک دارو یا افزایش درمان، عفونت های شدید یا تکراری ایجاد شده اند، نام و زمان مصرف را به پزشک اطلاع دهید. هیچ داروی تجویزی را برای بررسی احتمال عفونت، خودسرانه قطع یا کم نکنید.

نقص ایمنی اکتسابی و ارثی

نقص ایمنی به حالتی گفته می شود که بخشی از دفاع بدن به اندازه کافی کار نمی کند. نوع اولیه ممکن است زمینه ژنتیکی داشته باشد و نوع ثانویه می تواند با بیماری یا درمان مرتبط باشد. برخی اختلالات تا بزرگسالی شناسایی نمی شوند، اما وجود چند سرماخوردگی معمولی به تنهایی چنین تشخیصی را ثابت نمی کند. در صورت وجود شرح حال یا عوامل خطر مرتبط، پزشک ممکن است بررسی عفونت هایی مانند HIV یا سایر علت های اکتسابی را مطرح کند؛ این آزمایش ها باید متناسب با وضعیت فرد انتخاب شوند.

چه الگوهایی زنگ خطر نقص ایمنی یا بیماری جدی هستند؟

در عفونت های مکرر، نوع عفونت مهم تر از ترس از تعداد آن است. راهنمای ارجاع ایمنی شناسی بیمارستان دانشگاهی منچستر بر عفونت های شدید یا مکرر سینوس، ذات الریه تکرارشونده، آبسه های عمقی، برفک دهان پایدار، نیاز به آنتی بیوتیک وریدی و سابقه خانوادگی نقص ایمنی تاکید می کند. این نشانه ها معیار قطعی تشخیص نیستند، بلکه دلایلی برای ارزیابی دقیق تر محسوب می شوند.

• عفونتی که با درمان مناسب به سختی کنترل می شود یا پس از درمان دوباره به شکل شدید برمی گردد.
• عفونت در نواحی مختلف بدن، به ویژه زمانی که شدت یا نوع عامل بیماری زا غیرمعمول باشد.
• عفونت های عمقی پوست یا اندام ها، یا سابقه بستری مکرر به علت عفونت.
• برفک دهان مداوم، به ویژه وقتی توضیح شناخته شده ای مانند درمان اخیر وجود ندارد.
• سابقه خانوادگی نقص ایمنی و عفونت های مشابه در بستگان.

در مقابل، بیمار شدن در فصل شیوع ویروس ها، یا چند دوره گلودرد و آبریزش خفیف که بدون عارضه بهبود یافته اند، به خودی خود به معنای نیاز به آزمایش تخصصی ایمنی نیستند. همچنین عفونت مکرر یک ناحیه خاص گاهی به علت مشکل موضعی یا درمان ناکافی ایجاد می شود، نه اختلال کل سیستم دفاعی بدن. تشخیص این دو مسیر بر عهده پزشک است.

برای پیدا کردن علت مریض شدن مکرر چه بررسی هایی لازم است؟

بهترین نقطه شروع، شرح حال دقیق و معاینه است؛ نه سفارش همزمان تمام آزمایش های ایمنی. پزشک می پرسد بیماری ها از چه زمانی شروع شده اند، آیا بین دوره ها کاملا خوب شده اید، تب اندازه گیری شده داشته اید یا نه، چه داروهایی مصرف می کنید، آیا در محیط شلوغ کار می کنید و آیا سابقه بیماری مزمن یا عفونت شدید در خانواده وجود دارد. در صورت امکان، گزارش های قبلی، نتیجه آزمایش ها و نام آنتی بیوتیک های مصرف شده را همراه داشته باشید.

دفترچه ثبت دوره های بیماری

برای هر دوره، تاریخ آغاز و پایان، علائم اصلی، وجود تب ثبت شده، تماس با فرد بیمار، نتیجه تست تنفسی در صورت انجام، داروهای مصرف شده، مراجعه یا بستری و زمان بازگشت به وضعیت عادی را یادداشت کنید. اگر علائم با فصل، گردوغبار، محل کار یا حضور حیوان خانگی تغییر می کنند، آن را هم ثبت کنید. این یادداشت ساده به پزشک کمک می کند عفونت های جداگانه را از یک بیماری طولانی یا آلرژی تشخیص دهد.

آزمایش ها چگونه انتخاب می شوند؟

بر اساس یافته ها، ممکن است پزشک شمارش کامل سلول های خون یا CBC را برای بررسی گلبول های سفید و سایر اجزای خون درخواست کند. وقتی شرح حال واقعا به نفع اختلال ایمنی باشد، اندازه گیری گروه هایی از پادتن ها مانند IgG، IgA و IgM یا بررسی پاسخ ایمنی در مراحل بعد مطرح می شود. راهنمای حرفه ای MSD بر انتخاب مرحله ای آزمایش ها براساس نوع اختلال مشکوک تاکید دارد؛ یک نتیجه غیرطبیعی هم به تنهایی تشخیص نهایی نیست و باید در زمینه بالینی تفسیر شود.

اگر نشانه هایی به سود دیابت وجود داشته باشد، بررسی قند خون مناسب تر از آزمایش های تخصصی ایمنی است؛ برای علائم غالب بینی و چشم شاید ارزیابی آلرژی کمک کننده تر باشد. در موارد عفونت موضعی تکرارشونده، پزشک ممکن است معاینه یا بررسی همان عضو را در اولویت بگذارد. درخواست خودسرانه آزمایش های متعدد، هم هزینه ایجاد می کند و هم احتمال تفسیر اشتباه یافته های اتفاقی را افزایش می دهد.

برای کمتر بیمار شدن چه کارهایی واقعا ارزش دارند؟

پیشگیری باید براساس مسیر احتمالی بیماری انتخاب شود. برای فردی که مرتب دچار علائم ویروسی تنفسی می شود، کاهش مواجهه و رعایت توصیه های بهداشتی منطقی است؛ برای فردی که آلرژی دارد، شناسایی و مدیریت محرک ها اهمیت بیشتری دارد. کسی که عفونت های جدی دارد نیز علاوه بر مراقبت روزمره به یافتن و درمان علت زمینه ای نیازمند است.

• واکسیناسیون متناسب با شرایط: وضعیت واکسن های توصیه شده براساس سن، بیماری های زمینه ای، سابقه واکسیناسیون و راهنمای جاری محل زندگی را با پزشک بررسی کنید. واکسن ها همه انواع سرماخوردگی را پوشش نمی دهند.
• کاهش انتقال: دست ها را مرتب بشویید، هنگام سرفه یا عطسه دهان و بینی را بپوشانید و در زمان بیماری تا حد امکان از تماس نزدیک با دیگران خودداری کنید.
• هوای سالم تر: در فضای بسته تهویه را بهتر کنید؛ در محیط های پرتراکم یا دوره های شیوع بالا، ماسک مناسب می تواند یک لایه محافظتی اضافه باشد.
• استراحت و عادت های پایدار: خواب کافی، تغذیه متنوع، فعالیت بدنی متناسب با شرایط و مدیریت فشار روانی را دنبال کنید، نه راهکارهای کوتاه مدت و افراطی.
• مدیریت بیماری زمینه ای: اگر دیابت یا بیماری مزمن دیگری دارید، برنامه پیگیری و درمان تجویز شده را ادامه دهید و درباره تغییر وضعیت عفونت ها اطلاع دهید.
• کنترل آلرژی در صورت تشخیص: با راهنمایی پزشک یا داروساز، محرک ها و درمان مناسب را مدیریت کنید تا علائم غیرعفونی را با بیماری جدید اشتباه نگیرید.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها تاکید می کند که رفتارهای سالم به کارکرد طبیعی سیستم ایمنی کمک می کنند، اما جای محافظت اختصاصی ناشی از واکسن را نمی گیرند. حتی با رعایت همه توصیه ها احتمال ابتلا به بعضی عفونت ها باقی می ماند. هدف واقع بینانه، کاهش خطر و شدت بیماری و تشخیص زودتر موارد مهم است، نه انتظار حذف همیشگی همه سرماخوردگی ها.

اشتباهات رایج هنگام برخورد با بیماری مکرر

هر بیماری را به ضعف ایمنی نسبت دادن

عبارت سیستم ایمنی من ضعیف شده توصیف دقیقی از یک مشکل پزشکی نیست. ممکن است فرد صرفا بیشتر در معرض ویروس باشد، آلرژی کنترل نشده داشته باشد یا پس از یک عفونت دچار علائم باقی مانده شده باشد. تشخیص اختلال ایمنی نیازمند شواهد بالینی و در صورت لزوم آزمایش هدفمند است؛ تبلیغات یا آزمون های خانگی نمی توانند جای این فرایند را بگیرند.

مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک در هر گلودرد و آبریزش

سرماخوردگی معمولی منشأ ویروسی دارد و آنتی بیوتیک علیه ویروس موثر نیست. مصرف بدون نیاز می تواند عارضه ایجاد کند و به مقاومت میکروبی کمک کند. البته عفونت باکتریایی واقعی گاهی به درمان آنتی بیوتیکی نیاز دارد، ولی تصمیم باید براساس تشخیص پزشکی باشد، نه فقط رنگ ترشحات، طول کشیدن سرفه یا تجربه دفعه قبل.

تکرار مکمل ها و آزمایش ها بدون تعیین مشکل

افزودن چند مکمل به طور همزمان نه مشخص می کند فرد چرا بیمار می شود و نه جانشین درمان بیماری زمینه ای است. آزمایش یک ماده مغذی فقط زمانی ارزش دارد که سابقه، رژیم غذایی یا معاینه احتمال کمبود آن را مطرح کند. این موضوع درباره اندازه گیری خودسرانه مجموعه وسیعی از فاکتورهای ایمنی هم صادق است.

ادامه کار سنگین با وجود علائم هشدار

برخی افراد برای آنکه بیمار به نظر نرسند، تب و ضعف را نادیده می گیرند و در جمع حاضر می شوند. چنین رفتاری می تواند استراحت و مراقبت مناسب را به تاخیر بیندازد و انتقال ویروس به دیگران را افزایش دهد. بهبود علائم مهم است، اما با دشواری تنفس یا بدتر شدن بیماری نباید فقط به درمان های خانگی تکیه کرد.

چه زمانی مراجعه پزشکی لازم است و چه زمانی فوری است؟

برای ارزیابی معمول پزشکی وقت بگیرید اگر دوره های بیماری به شکل محسوس بیشتر یا شدیدتر شده اند، علائم بین دوره ها رفع نمی شوند، هر بار درمان طولانی لازم می شود، یا عفونت های سینوس، ریه، پوست و دیگر اعضا تکرار می شوند. اگر علائم آلرژی خواب یا فعالیت روزمره را مختل کرده اند نیز نیاز به بررسی وجود دارد. افراد دارای بیماری های زمینه ای مهم یا داروهای تضعیف کننده ایمنی باید آستانه پایین تری برای تماس با پزشک داشته باشند.

طبق راهنمای مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، مشکلات تنفسی، کم آبی بدن، تب بیش از چهار روز، علائم بیش از ده روز بدون بهبود، و تب یا سرفه ای که ابتدا بهتر شده و بعد بازمی گردد یا تشدید می شود، از دلایل دریافت مراقبت پزشکی هستند. این زمان ها مربوط به راهنمای ارزیابی علائم شبیه سرماخوردگی اند و نباید به عنوان مجوز صبر کردن در حضور علائم خطر استفاده شوند.

برای کمک اورژانسی در صورت تنگی نفس شدید، درد یا فشار قفسه سینه، کاهش سطح هوشیاری یا گیجی تازه، بی حالی شدید غیرمعمول یا نشانه های ناپایداری عمومی اقدام کنید. اگر فرد در حال شیمی درمانی یا دریافت داروهای سرکوب کننده ایمنی است و تب یا علائم عفونت پیدا کرده، تماس فوری با تیم درمان را به تاخیر نیندازید. شدت حال عمومی و عوامل خطر از تعداد دفعات سرماخوردگی مهم ترند.

در زمان بیماری جدید، افراد در معرض خطر بالاتر ابتلا به بیماری شدید باید درباره آزمایش آنفلوانزا یا کووید و امکان درمان زودهنگام با پزشک مشورت کنند. داروهای ضدویروس برای بعضی بیماری ها و گروه های خاص کاربرد دارند و شروع آنها به تشخیص و زمان بندی مناسب وابسته است؛ برای تمام موارد آبریزش یا گلودرد تجویز نمی شوند.

جمع بندی

اگر احساس می کنید مدام بیمار می شوید، نخست مشخص کنید هر بار عفونت تازه رخ داده یا با آلرژی، التهاب مداوم یا علائم باقی مانده روبه رو هستید. سپس تماس با افراد بیمار، کیفیت خواب، وضعیت بیماری های زمینه ای، داروها و شدت دوره ها را بررسی کنید. سرماخوردگی های خفیف و بهبود یابنده لزوما علامت نقص ایمنی نیستند، اما عفونت های شدید، طولانی، غیرمعمول یا مقاوم به درمان نیازمند بررسی هستند. ثبت منظم علائم و مراجعه هدفمند، از مصرف خودسرانه دارو و مکمل مفیدتر است. در راز سلامت نیز می توانید مطالب آموزشی سلامت را دنبال کنید؛ تصمیم تشخیصی و درمانی باید با پزشک گرفته شود.